แนะนำหนังสือน่าอ่าน เรื่องน่าอ่าน ท่องเที่ยว สไตล์ น่าอ่าน ดอทคอม

              ใกล้ถึงวันแห่งความรัก หนังสือน่าอ่านจึงขอนำงานนิพนธ์ของท่านสุนทรภู่ กวีเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ที่เกี่ยวกับภาษิตสอนหญิง ที่แม้จะผ่านกาลเวลา มาเนิ่นนาน แต่ก็ยังเป็นเครื่องเตือนสติ นำมาปรับใช้ได้ทุกยุคทุกสมัย ภาษิตสอนหญิงที่คัดสรรมานี้ นำมาจาก นิทาน นิราศ กลอนสุภาษิต บทเสภา บทเห่กล่อมพระบรรทม และบทละคร ที่สุนทรภู่ได้ประพันธ์ขึ้นมา ที่มีความหมายลึกซึ้งที่จะหาผู้ใดเทียมได้

♣ เจ้าของตาลรักหวานขึ้นปีนต้น
ระวังตนตีนมือระมัดมั่น
เหมือนคบคนปากหวานรำคาญครัน
ถ้าพลั้งพลันเจ็บอกเหมือนตกตาล

สอนให้ระวังคนพาล จาก นิราศภูเขาทอง

♣ ถึงบางเดื่อ โอ้มะเดื่อเหลือประหลาด
บังเกิดชาติแมลงหวี่มีในไส้
เหมือนคนพาล หวานนอกย่อมขมใน
อุปไมยเหมือนมะเดื่อเหลือระอา

สอนให้เข้าใจเรื่องเวรกรรม พระสุนทรโวหาร

♣ อย่าโกรธขึ้งหึงสาพยาบาท
นึกว่าชาติก่อนกรรมทำไฉน
เหมือนดุจวงกงเกวียนเวียนไป
อย่าโทษใครนี่เพราะกรรมจึงจำเป็น
 

สอนให้เคารพสามีเหมือนพ่อ  นิทานเรื่องโคบุตร

♣ เจ้าโฉมงามทรามวัยของแม่เอ๋ย
อย่าลืมเลยจงจำคำแม่สอน
ภัสดาอุปมาเหมือนบิดร
จนโอนอ่อนฝากองค์พระทรงฤทธิ์

♣ สตรีย่อมมีมารยาท
จะทำการก็สะอาดไม่ผลีผลาม
สิ่งใดดีที่ไหนสนใจจำ
ปากคำไม่กระเดื่องให้เคืองใจ

♣ การกิน การนอนนั้นเป็นการใหญ่

ระวังระไวอย่าได้ทำเมินเฉย

ของหวานคาวเป็นการของทรามเชย
อย่าละเลยไว้ใจให้ใครทำ 

ภริยาดีมี 4 อย่าง คำกลอนของสุนทรภู่

1.    หญิงเหล่าหนึ่งเรียกว่า มาตาภิยา
เสน่หาในสามีไม่เหือดหาย
ปฏิบัติเช้าเย็นไม่เว้นวาย
มิได้หน่ายในการบำรุงบำเรอ

2.   ภคินี ภริยานั้นพวกหนึ่ง
เร่งรำพึงคิดร่ำที่คำสอน
รักสามีเหมือนพี่ร่วมมารดร
โอนอ่อนคำนับน้อมย่อมยำเกรง

3.    ทาสี ภรรยาพวกหนึ่งเล่า
ท่านชักเอามาเปรียบเทียบเหมาะเหม็ง
รักสามีเหมือนนายเงินของตัวเอง
ต้องยำเกรงเช้าเย็นนิรันดร์

4.    สหายยิกา  ภริยาคำรบสี่
รักสามีดังสหายผ่อนผายผัน
สงวนอารมณ์มิได้ข่มขี่กัน
สู้อดกลั้นทุกสิ่งจริงจริงเจียว

สอนให้หญิงทำดี

♣ หญิงดีจงมีจิตคิดอดสู
พิเคราะห์ดูคำสอนไม่เสกสรร
ถ้าทำดี จะดีขึ้นทุกคืนวัน
ถ้าทำชั่ว ชั่วนั้นจะพูนมา

สอนว่าอย่าด่าลูก จาก นิราศอิเหนา

♣จะด่าทอล้อเลียนลูกหญิงชาย
จงดูซ้ายดูขวาข้างหน้าหลัง
อย่าแปร๋แปร้นแล่นไล่ใช้เสียงดัง
ดูน่าชังสามานย์ประจานตัว

สอนให้หญิงรักนวลสงวนตัว กำสรวลศรีปราชญ์

♣ โฉมแม่ฝากน่านน้ำ                      อรรณพ แลฤา
เยียวนาคเชยชมอก                         พี่ไหม้
โฉมแม่รำพึงจบ                             ไตรโลกย์
โฉมแม่ใครสงวนไว้                       เท่าเจ้าสงวนเอง

สอนว่าอย่าปากบอน จาก นิราศสุพรรณ 

♣ ชุมนักผักตบซ้อน                           บอนแซง
บอนสุพรรณหั่นแกง                      อร่อยแท้
บอนบางกอกดอกแสลง                 เหลือแหล่ แม่เอย
บอนปากยากจะแก้                         ไป่สิ้นลิ้นบอน

สอนให้ระวังความรัก จาก นิราศอิเหนา

♣ จะหักอื่นขืนหักก็จะได้
หักอาลัยนี้ไม่หลุดสุดจะหัก
สารพัดตัดขาดประหลาดนัก
แต่ตัดรักนี้ไม่ขาดประหลาดใจ

สอนให้มีจิตใจดีงาม

♣ เห็นขนุนหนามหนา ไม่น่ากิน
แต่รสกลิ่นภายในชอบใจคน
เหมือนรูปชั่วใจดีเจ้าพี่เอ๋ย
ไม่เลือกเลยสุดแท้แต่กุศล
ที่รูปดีใจชั่วตัวซุกซน
ไม่เป็นผลคบยากลำบากใจ

♣ จะพูดจาว่าไรให้พิจารณา                          ว่าขานอย่าให้ช้ำระส่ำระสาย
เขาจะค่อนนินทาให้ได้อาย                            ว่าหญิงร้ายวาจาไม่น่าฟัง

♣ แต่นารีขี้ปดตอหลดหลอก
ให้ออกดอกทุกวี่วันที่มั่นหมาย
ทั้งลิ้นน้องสองลิ้นเพราะหมิ่นชาย
เป็นแม่หม้ายเท้งเต้งวังเวงใจ

♣ ถึงบางขวางปางก่อนว่ามอญขวาง
เดี๋ยวนี้นางไทยลาวสาวสลอน
ทำยศอย่างขวางแขนแสนจะงอน
ถึงนางมอญก็ไม่ขวางอย่างนางไทย

♣ รักนักมักหน่าย มักหายรัก
ถ้าคิดนักมักงงมักหลงไหล...
ถึงคับที่มีผู้ว่าอยู่ได้
แต่คับใจอยู่ยากลำบากเหลือ

♣ อันทุกข์โศกโรคภัยในมนุษย์
ไม่รู้สุดสิ้นลงที่ตรงไหน
เหมือนกงเกวียนนำเกวียนเวียนระไว
จงหักใจเสียเถิดเจ้าเยาวมาลย์

♣ เมื่อใครเห็นหน้าหากระจก
จะช่วยยกเงาส่องให้ผ่องศรี
อนึ่งนั้นตัณหาตาไม่มี
ไม่เห็นที่ทางสวรรค์เป็นสันดาน

สรรหามาเล่า ขอได้รับความขอบคุณจาก หนังสือน่าอ่าน